Εθνική του μαθήματος
Γεια σας και χαρά σας. Είμαι η Νεφ και ό,τι θυμάμαι χαίρομαι σε γενικές γραμμές. Σήμερα είμαι κοντά σας για να μιλήσουμε για την Εθνική Ελλάδος στο μπάσκετ. Καιρό είχα να καταπιαστώ με το άθλημα αυτό το οποίο με πάθιαζε στα λυκειακά μου χρόνια, αλλά πραγματικά αυτή η εθνική μετά από χρόνια νομίζω πως το αξίζει. Ανήκω στη γενιά που παρακολουθούσε με φανατισμός τους Παπαλουκά, Διαμαντίδη, Σπανούλη και τους λοιπούς να κατακτούν τα γήπεδα και τις κορυφές. Ναι ναι τόσο γιαγιά νιώθω σε αυτή τη φάση. Βλέπω όμως, πως η μεστότατα αυτών των παικτών που απ’ ότι έχω καταλάβει ασχολούνται με την ομοσπονδία, έχει περάσει και στα νεότερα παιδιά. Κι αυτό είναι κάτι πολύ θετικό. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι είχαν μεράκι γι’ αυτό που έκαναν. Και τώρα, αν με ρωτάτε, μπορώ να σας πω ότι βλέπω το ίδιο μεράκι στα μάτια αυτής της ομάδας. Ίσως ο Έλληνας προπονητής να ταιριάζει περισσότερο στην εθνική μας ομάδα γιατί καταλαβαίνει καλύτερα ...
