Γιατί πληγώνουμε τα δέντρα;

 

Γεια σας και χαρά σας. Είμαι η Νεφ και σήμερα το θέμα μας είναι καθαρά οικολογικό. Αλήθεια γιατί κόβουμε κατά τέτοιο τρόπο τα δέντρα; Γιατί οι άνθρωποι αρέσκονται στο να πληγώνουν την φύση; Για να γίνω λιγάκι πιο σαφής και να μην σας αφήνω να ψάχνεστε ας πάρω τα πράγματα λιγάκι από την αρχή.

           

     Πολλά τα περιστατικά τον τελευταίο καιρό που αφορούν τα δέντρα και κυρίως τα δέντρα των Αθηνών. Το πρώτο δικό μου αφορά τον δήμο που κατοικώ και μάλιστα το δέντρο, πλατάνι θα σημειώσω, έξω από το σπίτι μου. Το καλό μου το δεντρί, κάθε καλοκαίρι πρασινίζει και μας κρύβει όλο το άσχημο θέαμα. Εντάξει, το χειμώνα λίγο σιχτιρίζουμε μέχρι να ρίξει όλα του τα φύλλα, αλλά χαλάλι του. Κι εγώ, μη νομίζετε δεν το είχα σε μεγάλη υπόληψη. Στην καραντίνα, όμως, το εκτίμησα κανονικά. Ειδικά στην πρώτη που την άνοιξη αυτό άνοιξε τα φύλλα του σε εμάς και την αγκαλιά του στα πουλιά δίνοντας μας και μια νότα αισιοδοξίας. Αν δεν κάνω λάθος το πράσινο είναι και το χρώμα της ελπίδας. Εμείς κλεισμένοι μέσα στη μαύρη μας την καντύφλα κι αυτό εκεί έξω να γεμίζει τον τόπο κελαϊδίσματα. Πριν κάνα μήνα βάζουν χαρτί, που λέτε για κόψιμο κλαδιών. Λέμε ωραία θα το σουλουπώσουν λίγο και θα είναι ωραίο και στητό. Έλα, όμως, που ο τυπάς ήρθε με πρόθεση να το αφήσει μόνο κορμό. Αφού σφαχτήκαμε και ήρθε μέχρι και η αστυνομία καταφέραμε να σώσουμε ένα κομμάτι του. Κι αυτό μέσα σε δυο βδομάδες από την αποφράδα εκείνη μέρα, άρχισε να μας δίνει τα πρώτα πράσινα του φύλλα. Που σημαίνει ότι σε 10 μέρες από σήμερα τα φύλλα θα έχουν μεγαλώσει τόσο που να μας γεμίζουν αισιοδοξία. Και δεν φτάνουν όλα αυτά, παρά μαθαίνουμε εντελώς τυχαία, ότι πρώτων υπάρχουν σύγχρονες τεχνικές κλαδέματος, δευτέρων ότι το πλατάνι κλαδεύεται το φθινόπωρο και τρίτων ότι είναι φασόν τεχνική όλων των δήμων να τα κουτσουρεύουν. Λες και στην Αθήνα τα δέντρα υπάρχουν σε αφθονία.

     

           Δεύτερο προσωπικό περιστατικό. Αν έχετε το θεό σας. Στον κήπο μας έχουμε μια λεμονιά, φυτεμένη από τον μακαρίτη τον παππού μου. Ε ο άνθρωπος που μένει στο ισόγειο της οικοδομής έχει βαλθεί να την καταστρέψει. Κάτσε ρε φίλε. Αυτή ήταν εδώ πριν από εσένα. Και εκτός από αυτό, σου δίνει και όλο το χρόνο την ομορφιά της και τον καρπό της. Έχετε να αγοράσετε λεμόνια από την εποχή που μετακομίσατε. Δηλαδή ένα κάποιο έλεος. Αν δεν σου αρέσει φύγε. Να φανταστείτε όταν βρήκα ένα μεγάλο της κλαδί σπασμένο κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό. Την φροντίζεις, την ποτίζεις, την αγαπάς με κάποιο τρόπο όλη σου τη ζωή για να έρθει ο άλλος να την καταστρέψει. Φταίω τώρα εγώ να πιαστούμε στα χέρια ή να αλυσοδεθώ στο δέντρο; Φοβάμαι πια γι’ αυτή. Και για τη δική μου ψυχική υγεία που κάθε φορά πετάγομαι στο μπαλκόνι σαν ελατήριο μην τυχών και κάποιος την ακουμπήσει και την πληγώσει ανεπανόρθωτα.

                Και έρχομαι στο τρίτο περιστατικό που το άκουσα σήμερα. Ο δήμος Αθηναίων πάει και πετσοκόβει τα δέντρα στην Ακαδημία Πλάτωνος. Τα έχει αφήσει κουρούπες. Έναν πνεύμονα πρασίνου μέσα στην πόλη που κατακλύζεται από τα τσιμέντα κι εσύ το καταστρέφεις και το βαφτίζεις και πράσινη ανάπτυξη; Που ζούμε; Ή μάλλον τι ψηφίσατε εκεί στο δήμο Αθηνών; Τον μεγάλο περίπατο και τα γυμνά δέντρα; Και πέρα από όλα αυτά το υπουργείο πολιτισμού θέλει να ξηλώσει το μισό αρχαιολογικό άλσος για να φτιάξει μουσείο λέει στο χώρο. Το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ιδιωτικό. Ενώ το πάρκο είναι δημόσιο και δωρεάν και προσφέρεται για εκδηλώσει, περιπάτους, έστω να πάρεις μια ανάσα. Στο βωμό του χρήματος όλα. Που θα φτάσουμε ακόμα; Μια άλλη μέρα θα τα πούμε και για την φωτιά που έχει πάρει η ανοικοδόμηση στην Αθήνα. Κάποτε μιλούσαμε για τα οπωροφόρα της Αθήνας. Τώρα μιλάμε για μια πόλη που ασφυκτιά μέσα στις ίδιες της τις σάρκες και αέρας και σκιά δεν υπάρχει πουθενά. Μήπως τώρα ζούμε την δυστοπία του αιώνα;

                Δεν θέλω να σας πρήξω και να σας μαυρίσω κι άλλο σήμερα. Αρκετά. Να τα αγαπάμε, όμως, τα δέντρα μας. Είναι λίγα και είναι ανεκτίμητα. Φυσικά και δεν υπάρχει κανενός είδος πράσινη πολίτικη στην Ελλάδα τούτη τη στιγμή. Ελπίζω και εύχομαι να αλλάξει αυτό σύντομα. Να μάθουμε να αγαπάμε και να σεβόμαστε την φύση και το περιβάλλον γύρω μας και να μην τα εκχωρούμε όλα στο βωμό του χρήματος και της ικανοποίησης συμφερόντων. Αν έχετε παρόμοια περιστατικά να μοιραστείτε μαζί μας, τα περιμένω στα σχόλια σας με μεγάλη μου χαρά. Μέχρι την επόμενη φορά να αγαπάτε τη φύση γύρω σας και σας φιλώ στα μούτρα!!!

 

Υ.Γ: για περισσότερες πληροφορίες για τα θέματα στο δήμο Αθηνών ζητήστε πληροφορίες από την ανοιχτή πόλη (https://anoihtipoli.gr/) και https://akadimia-platonos.com/