Του Αη του Βαλεντίνου
Γεια και χαρά σας. Είμαι η Νεφ και σήμερα είναι του Αη του Βαλεντίνου. Προσωπικά, ανήκω σε εκείνη την κατηγορία των ανθρώπων που δεν πιστεύουν σ' αυτού του είδους τις γιορτές. Είναι βασικά η ήμερα που τα ανθοπωλεία, τα ζαχαροπλαστεία και τα εσωρουχάδικα βγάζουν τα σπασμένα της χρονιάς που μόλις πριν λίγο καιρό αφήσαμε πίσω μας. Θα μου πεις βέβαια, άνθρωπο είναι κ αυτοί και πρέπει να ζήσουν και κάπου εδώ θα πάω το πάσο μου και θα ησυχάσω.Πήγα προχθές, που λέτε, μια βόλτα μέχρι το ATM της τράπεζας, καθότι το πορτοφόλι μου ήταν μείον και τι να δω στο δρόμο; Ένα μαγαζί που ήξερα πως μέχρι πρότινος εμπορεύονταν είδη καπνιστού και τα τοιαύτα, είχε γεμίσει τη βιτρίνα του με διαφόρων λογίων αρκούδια, σε διαφορετικά μεγέθη, όλα λευκά, κάποια εκ των οποίων διέθεταν καρδιές και κάποια όχι. Στάθηκα και χάζεψα λιγάκι τη βιτρίνα, πιο πολύ από περιέργεια, αλλά και γιατί γενικά μ' αρέσουν αυτά τα λούτρινα σκατολοείδια, όχι μόνο στις 14 του Φλεβάρη, αλλά 365 μέρες το χρόνο. Η αίσθηση που μου άφησε αυτή η βιτρίνα ήταν τρομακτική. Να βλέπεις τόσα πολλά, πανομοιότυπα αρκούδια το ένα στριμωγμένο δίπλα στο άλλο. Φρίκη! τόσο λευκό, ούτε στο βόρειο πόλο (ή μήπως ο νότιος είναι πιο λευκός;). Μπήκα για λίγο στη θέση τους, ναι μπορεί να μην έχουν ψυχή, αλλά εμείς εδώ μιλάμε για την περίπτωση που είχαν. Καθώς έμπαινα, που λέτε στη θέση τους, αισθάνθηκα και τρομερή μοναξιά και ένα αίσθημα πνιγμού. Αν ήμουν σαρδέλα σε κουτί σίγουρα θα είχα περισσότερη άπλα. Κάπως καταθλιπτικό για Αγιοντοβαλεντινίστικο συναίσθημα.
Στο κάτω κάτω μια μέρα είναι, όπως τόσες και τόσες. Τι σημασία έχει αν θα αγοράσεις κόκκινα δαντελωτά εσώρουχα, τα οποία θα τα πληρώσεις βεβαίως βεβαίως μια περιουσία, θα τα βάλεις μια φορά για τον "καλό" σου και μετά δεν θα τα ξαναφορέσεις ποτέ γιατί σε κόβουν; Σημασία έχει να φορέσεις κάτι που θα σε κάνει να νιώθεις όμορφη ή όμορφος και σέξι, αν το θέλετε κι έτσι κάθε μέρα του χρόνου. Γιατί ο άλλος αντιλαμβάνεται κυρίως αυτό που εμείς εκπέμπουμε. Άμα το νιώθεις, και τη σκελέα του παππού μου να φοράς θα είσαι sex bomb.
Αν με ρωτάτε ποιος είναι ο ιδανικός αγιοντοβαλεντινίστικος εορτασμός είναι ο έξης απόλυτος ένας και μοναδικός: Είτε με ταίρι (σα να είμαστε κάλτσες), είτε χωρίς (κάλτσα που τις έφαγε το ταίρι το πλυντήριο) πάρτε το αγαπημένο σας φαγητό ή φτιάξτε το αν προτιμάτε, βάλτε τη μπύρα σας ή το κρασάκι σας και δείτε τις κλισέ χαζορομαντικές ταινίες, που προσωπικά αν και τις κοροϊδεύω είμαι φαν. Όμορφα, ήρεμα και χωρίς φωνές, κλάματα και πανικό.
Για το τέλος ακούστε στη διαπασών τουλάχιστον 4 με 5 φόρες το τραγούδι του αγαπημένου μου Σπύρου Γραμμένου που είναι αφιερωμένο στη μέρα αυτή και συμφωνώ 100% μ' αυτό https://www.youtube.com/watch?v=H633HCAnG7c . Ό,τι κι αν αποφασίσετε να κάνετε σήμερα, να περάσατε τέλεια και να το ευχαριστηθείτε. Μέχρι την επόμενη φόρα, σας φιλώ στα μούτρα!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου