Τα αρνητικά συναισθήματα
Γεια και χαρά σας! Είμαι η Νεφ και σήμερα είμαι εδώ για να μιλήσουμε για τα αρνητικά συναισθήματα που μας κατακλύζουν. Η αλήθεια είναι πως τον τελευταίο καιρό με κατακλύζουν αρκετά άσχημα συναισθήματα, τόσο προς τον εαυτό μου όσο και προς τους άλλους ανθρώπους. Για παράδειγμα κάθε φορά που μιλάω με κάποιον άνθρωπο που βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στο πτυχίο από αυτό που βρίσκομαι εγώ αισθάνομαι άσχημα. Αισθάνομαι δηλαδή, το γνωστό κόμπο στο στομάχι που τον συνοδεύει η γνωστή ερώτηση "Εσύ κοντεύεις για το πτυχίο;". Και φυσικά όταν απαντήσεις " Ε έχω ακόμα μαθήματα", ακολουθεί το γνωστό βλέμμα οίκτου. Από κει και κάτω αρχίζουν τα απανωτά αρνητικά συναισθήματα.
Όμως, εμένα δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος που με κατακλύζουν αρνητικά συναισθήματα. Αλήθεια σας έχει τύχει ποτέ ένας άνθρωπος να σας έχει κάνει, κατά το παρελθόν, τη ζωή πατίνι και όταν αργότερα μαθαίνετε πως, ενώ σε εσάς πάνε όλα σκατά, σ'αυτόν τον κύριο- κυρία, ό,τι θέλει ας είναι, να πηγαίνουν όλα τέλεια; Δεν είναι πολύ εκνευριστικό; Αρχίζουν κι εδώ να παίζουν, εκτός από τα νεύρα σου, και τα άσχημα συναισθήματα. Ένα τεράστιο γιατί να πλανάται πάνω από το κεφάλι μας. Γιατί εμείς να ταλαιπωρούμαστε κι όλοι εκείνοι που μας πλήγωσαν βαθύτατα να περνάνε καλά. Σε κάθε επίπεδο πάντα.
Υπάρχουν και τα αρνητικά συναισθήματα προς τον εαυτό μας. Όταν κάτι δεν μας έχει πάει όπως το θέλαμε και νιώθουμε άχρηστοι. Όταν δεν έχεις πάει καλά στα μαθήματα, και νιώθεις επιεικώς ηλίθιος, ενώ οι υπόλοιποι σαν εσένα τα έχουν καταφέρει. Όταν κάποιος, που προφανώς δεν έχει με τι άλλο να ασχοληθεί, σου κάνει υποδείξεις για το τι πρέπει να αλλάξεις πάνω σου, στο χαρακτήρα σου, στο σπίτι σου και γενικά στη ζωή σου όλη. Τότε είναι που σε παίρνει από κάτω και αναρωτιέσαι τι κάνεις σωστά στη ζωή σου αν τα κάνεις όλα και πάντα λάθος; Είναι η φάση που τα αρνητικά συναισθήματα για εμάς τους ίδιους μας γεμίζουν κι από συνήθεια ή αυτοτιμωρία βάζουμε ακόμα περισσότερο και συχνότερα το δάχτυλο στην πληγή και κατηγορούμε τον εαυτό μας για τα πάντα. Ακόμα και για πράγματα που δεν έχουν καν σχέση μ' εμάς. Θεωρούμε πως είμαστε άχρηστοι, ανίκανοι, δεν αξίζουμε τίποτα σ'αυτή τη ζωή κι όλα αυτά τα όμορφα και τα πολύ ευχάριστα (#not).
Αν με ρωτάτε σε ποια απ' αυτές τις κατηγορίες ανήκω αυτόν τον καιρό, μπορώ να σας πω λίγο πολύ σε όλες. Κατά καιρούς έχω περάσει απ' όλες. Προφανώς με μεγάλη επιτυχία για να μπορώ να βρίσκομαι σήμερα εδώ μαζί σας και να συζητάμε. Έχω πρόβλημα; Πιθανότατα θα σας απαντήσω. Ήμουν και είμαι ένας αρκετά εσωτερικός άνθρωπος, που συνήθως στρέφω προς τα μέσα τα αρνητικά μου συναισθήματα. Δηλητηριάζουν τη ζωή μου; Σ' ένα βαθμό ναι. Μέχρι που ξυπνάω και είμαι πάλι δυνατή. Ξέρω πολύ καλά πως υπάρχουν εκεί έξω άτομα με πολύ μεγαλύτερα προβλήματα εξαιτίας των αρνητικών αυτών συναισθημάτων. Σε καμία περίπτωση δεν κλαίγομαι γι' αυτά. Είναι τα παράσημα μου. Γιατί μου δείχνουν, κάθε φόρα που τα αφήνω πίσω, ότι πάλεψα όσο το δυνατών περισσότερο μπορούσα, δούλεψα με τον εαυτό μου και κατάφερα να ξεφύγω. Δεν τα καταφέρνουν πάντοτε όλοι. Θέλει αγώνα και θυσίες που πολλές φορές μπορεί να πονάνε, αλλά τελικά είναι για καλό. Αν μπορούσα να βοηθήσω τον οποιονδήποτε, θα ήταν μεγάλη μου χαρά να το κάνω, με όποιο τρόπο μπορώ.
Αν φτάσατε μέχρι εδώ κάτω, σας ευχαριστώ πολύ. Αν ταυτίζεστε με κάτι από όλα αυτά πείτε το μου μ' ένα σχόλιο. Πείτε μου αν πιστεύετε πως είμαι του γιατρού ή ό,τι άλλο θέλετε. Μέχρι την επόμενη φορά, σας φιλώ στα μούτρα!!!
Όμως, εμένα δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος που με κατακλύζουν αρνητικά συναισθήματα. Αλήθεια σας έχει τύχει ποτέ ένας άνθρωπος να σας έχει κάνει, κατά το παρελθόν, τη ζωή πατίνι και όταν αργότερα μαθαίνετε πως, ενώ σε εσάς πάνε όλα σκατά, σ'αυτόν τον κύριο- κυρία, ό,τι θέλει ας είναι, να πηγαίνουν όλα τέλεια; Δεν είναι πολύ εκνευριστικό; Αρχίζουν κι εδώ να παίζουν, εκτός από τα νεύρα σου, και τα άσχημα συναισθήματα. Ένα τεράστιο γιατί να πλανάται πάνω από το κεφάλι μας. Γιατί εμείς να ταλαιπωρούμαστε κι όλοι εκείνοι που μας πλήγωσαν βαθύτατα να περνάνε καλά. Σε κάθε επίπεδο πάντα.
Υπάρχουν και τα αρνητικά συναισθήματα προς τον εαυτό μας. Όταν κάτι δεν μας έχει πάει όπως το θέλαμε και νιώθουμε άχρηστοι. Όταν δεν έχεις πάει καλά στα μαθήματα, και νιώθεις επιεικώς ηλίθιος, ενώ οι υπόλοιποι σαν εσένα τα έχουν καταφέρει. Όταν κάποιος, που προφανώς δεν έχει με τι άλλο να ασχοληθεί, σου κάνει υποδείξεις για το τι πρέπει να αλλάξεις πάνω σου, στο χαρακτήρα σου, στο σπίτι σου και γενικά στη ζωή σου όλη. Τότε είναι που σε παίρνει από κάτω και αναρωτιέσαι τι κάνεις σωστά στη ζωή σου αν τα κάνεις όλα και πάντα λάθος; Είναι η φάση που τα αρνητικά συναισθήματα για εμάς τους ίδιους μας γεμίζουν κι από συνήθεια ή αυτοτιμωρία βάζουμε ακόμα περισσότερο και συχνότερα το δάχτυλο στην πληγή και κατηγορούμε τον εαυτό μας για τα πάντα. Ακόμα και για πράγματα που δεν έχουν καν σχέση μ' εμάς. Θεωρούμε πως είμαστε άχρηστοι, ανίκανοι, δεν αξίζουμε τίποτα σ'αυτή τη ζωή κι όλα αυτά τα όμορφα και τα πολύ ευχάριστα (#not).
Αν με ρωτάτε σε ποια απ' αυτές τις κατηγορίες ανήκω αυτόν τον καιρό, μπορώ να σας πω λίγο πολύ σε όλες. Κατά καιρούς έχω περάσει απ' όλες. Προφανώς με μεγάλη επιτυχία για να μπορώ να βρίσκομαι σήμερα εδώ μαζί σας και να συζητάμε. Έχω πρόβλημα; Πιθανότατα θα σας απαντήσω. Ήμουν και είμαι ένας αρκετά εσωτερικός άνθρωπος, που συνήθως στρέφω προς τα μέσα τα αρνητικά μου συναισθήματα. Δηλητηριάζουν τη ζωή μου; Σ' ένα βαθμό ναι. Μέχρι που ξυπνάω και είμαι πάλι δυνατή. Ξέρω πολύ καλά πως υπάρχουν εκεί έξω άτομα με πολύ μεγαλύτερα προβλήματα εξαιτίας των αρνητικών αυτών συναισθημάτων. Σε καμία περίπτωση δεν κλαίγομαι γι' αυτά. Είναι τα παράσημα μου. Γιατί μου δείχνουν, κάθε φόρα που τα αφήνω πίσω, ότι πάλεψα όσο το δυνατών περισσότερο μπορούσα, δούλεψα με τον εαυτό μου και κατάφερα να ξεφύγω. Δεν τα καταφέρνουν πάντοτε όλοι. Θέλει αγώνα και θυσίες που πολλές φορές μπορεί να πονάνε, αλλά τελικά είναι για καλό. Αν μπορούσα να βοηθήσω τον οποιονδήποτε, θα ήταν μεγάλη μου χαρά να το κάνω, με όποιο τρόπο μπορώ.
Αν φτάσατε μέχρι εδώ κάτω, σας ευχαριστώ πολύ. Αν ταυτίζεστε με κάτι από όλα αυτά πείτε το μου μ' ένα σχόλιο. Πείτε μου αν πιστεύετε πως είμαι του γιατρού ή ό,τι άλλο θέλετε. Μέχρι την επόμενη φορά, σας φιλώ στα μούτρα!!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου