Αφορμή θεάτρου
Γεια και χαρά σας! Είμαι η Νεφ και σήμερα είμαι εδώ με αφορμή την παγκόσμια ήμερα θεάτρου. Ε, να σας εξομολογηθώ εδώ πως το θέατρο το λατρεύω. όταν μπαίνω σε μια θεατρική αίθουσα αισθάνομαι σα να μπαίνω στο σπίτι μου ή γενικά σε έναν πολύ οικείο χώρο. Μου αρέσει να παρακολουθώ κάθε λεπτομέρεια του παιξίματος των ηθοποιών, κυρίως όταν εκείνοι βρίσκονται σιωπηλοί πάνω στη σκηνή. Κλείνω τα μάτια μου και φαντάζομαι πως βρίσκομαι κι εγώ εκεί επάνω μαζί τους. Κάνω διορθώσεις στο μυαλό μου, αλλάζω πράγματα και στο τέλος νιώθω μια γλυκιά κούραση.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας, τα τελευταία χρόνια λόγω σφιχτού προϋλοπογισμού έχω περιορίσει αρκετά τις θεατρικές μου εξόδους. Παρόλα αυτά δεν παύω να ενημερώνομαι όσο μπορώ για τα θεατρικά τεκταινόμενα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν must see παραστάσεις. Υπάρχουν μόνο καλές, κακές και μέτριες παραστάσεις. Έχω δει και από τις τρεις. Ίσως αυτό με έχει οδηγήσει να γίνω αρκετά ελιτίστρια κι αυτά μειώνει ακόμα περισσότερο τον αριθμό τον παραστάσεων που παρακολουθώ. Αν, όμως, είχα τη δυνατότητα θα πήγαινα κάθε βράδυ και σε διαφορετικό θέατρο και θα τα έβλεπα όλα.
Αχ το θέατρο! Για εμένα είναι κάτι που με ξεκουράζει και με ηρεμεί. Τόσο που κάποιοι φίλοι μου παλαιότερα στις πόλυ δύσκολες καταστάσεις μου, μου έλεγαν: "Δεν πας να δεις κάνα θέατρο να ηρεμήσουμε λιγάκι από τα εσένα;". Στα πιο δύσκολα το θέατρο για εμένα έχει σταθεί παρηγοριά. Είναι πάντα εκεί όταν το χρειάζομαι για να με βγάλει από μια δύσκολη κατάσταση.Και τι δεν θα ΄δινα προκειμένου να ασχολούμαι μια ζωή μαζί του. Τόση είμαι η μούρλα μου. Βέβαια είναι πολλά τα πράγματα που με ανησυχούν και με φοβίζουν για να το κάνω, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.
Κάπου έχω διαβάσει πως το θέατρο συμπληρώνει τη ζωή. Θα έλεγα πως δεν την συμπληρώνει ακριβώς, αλλά είναι μια γκροτέσκα εκδοχή της. Τόσο στην κωμική όσο και στην δραματική του διάσταση. Αντικατοπτρίζει την ζωή με τη διαφορά, ότι στην ζωή δεν έρχεται πάντοτε η κάθαρση, ενώ στο θέατρο είναι κάτι που το επιδιώκουμε και τις πλείστες των περιπτώσεων οδηγούμαστε σε αυτή.
Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που εκτός από το να βλέπω και να μιλάω για το θέατρο (καλά αυτό μπορώ να το κάνω ώρες ολόκληρες), μου αρέσει και να διαβάζω θεατρικά κείμενα. Η μαμά μου λέει συνήθως: "Παιδί μου το θέατρο δεν διαβάζετε". Εδώ είναι που διαφωνώ μαζί της. Στο δικό μου κεφάλι εκτός από το ότι το κείμενο περνάει σαν λέξεις περνάει και σαν παίξιμο. Αναπαριστώ θεατρικά αυτά που τα μάτια μου διαβάζουν. Αν δείτε τέτοιο βιβλίο μου, είναι γεμάτο με μολυβένιες σημειώσεις τόσο με τον τρόπο που μπορεί να παιχτεί μια σκηνή, αλλά και διάφορες μικροαλλάγες στο κείμενο για να ρέει καλύτερα ο λόγος. Είμαι ολότελα τρελή έτσι: Πιθανότατα! Να τα διαβάζετε και τα κείμενα αυτά, μην τα σνομπάρετε. Ακόμα κι αν δεν έχετε δει ή δεν πρόκειται να δείτε κάποια θεατρική μεταφορά τους. Κάτι θα σας διδάξουν για τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς των ηρώων ανάλογα με την εποχή, την περίοδο, αλλά και την χώρα από την οποία προέρχονται.
Και να το βλέπετε από κοντά το θέατρο όσο μπορείτε. Η τηλεόραση το καταστρέφει. Εκτός βέβαια, από τις περιπτώσεις που είναι ειδικά γυρισμένο για αυτήν. θα σας μάθει πολλά το θέατρο και μέσα από αυτο θα μπορέσετε να γίνεται και καλύτεροι κριτές των πραγμάτων που βλέπετε και στην τηλεόραση και στο cinema. Θα έρθετε, έστω και για λίγο σε επαφή με ανθρώπους που αγαπάτε ή που θαυμάζετε (προσωπικά έχω ανθρώπους που θαυμάζω για τη δουλειά και το ταλέντο τους, αλλά δεν θα σας αποκαλύψω ποιους).
Για να μην μακρηγορώ άλλο και σας πρήζω με τη λόξα μου για το θέατρο, θέλω να σας προτρέψω να του δώσετε μια ευκαιρία. Εκεί για μένα φαίνεται η δουλεία του κάθε ηθοποιού και σκηνοθέτη πολύ καλύτερα απ' ότι σε κάτι μαγνητοσκοπημένο (μαγική η τέχνη του μοντάζ). Ή τουλάχιστον, αυτό λέει η δικιά μου εμπειρία. Να κλείνετε τα μάτια σας και να αφήνεστε στη μαγεία του θεάτρου να σας παρασύρει. Κάπου εκεί θα βρείτε κι εμένα, χωμένη μέσα σε όνειρα θεατρικά που περιμένουν να δουν αν θα βγουν ποτέ στο φως. Θα επιστρέψω στο θέμα κάποια στιγμή, για να μιλήσουμε για πιο συγκεκριμένα πράγματα. Να είστε σίγουροι (ναι μπορεί να είναι και απειλή αυτό)! Αν με δείτε χωμένη στα όνειρα (που αν τα δω με τη λογική μου, χλωμά τα κόβω) μην διστάσετε να μου πείτε ένα γεια και να μπούμε πιο βαθιά στα όνειρα μας. Μέχρι τότε σας φιλώ στα μούτρα!!!
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας, τα τελευταία χρόνια λόγω σφιχτού προϋλοπογισμού έχω περιορίσει αρκετά τις θεατρικές μου εξόδους. Παρόλα αυτά δεν παύω να ενημερώνομαι όσο μπορώ για τα θεατρικά τεκταινόμενα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν must see παραστάσεις. Υπάρχουν μόνο καλές, κακές και μέτριες παραστάσεις. Έχω δει και από τις τρεις. Ίσως αυτό με έχει οδηγήσει να γίνω αρκετά ελιτίστρια κι αυτά μειώνει ακόμα περισσότερο τον αριθμό τον παραστάσεων που παρακολουθώ. Αν, όμως, είχα τη δυνατότητα θα πήγαινα κάθε βράδυ και σε διαφορετικό θέατρο και θα τα έβλεπα όλα.
Αχ το θέατρο! Για εμένα είναι κάτι που με ξεκουράζει και με ηρεμεί. Τόσο που κάποιοι φίλοι μου παλαιότερα στις πόλυ δύσκολες καταστάσεις μου, μου έλεγαν: "Δεν πας να δεις κάνα θέατρο να ηρεμήσουμε λιγάκι από τα εσένα;". Στα πιο δύσκολα το θέατρο για εμένα έχει σταθεί παρηγοριά. Είναι πάντα εκεί όταν το χρειάζομαι για να με βγάλει από μια δύσκολη κατάσταση.Και τι δεν θα ΄δινα προκειμένου να ασχολούμαι μια ζωή μαζί του. Τόση είμαι η μούρλα μου. Βέβαια είναι πολλά τα πράγματα που με ανησυχούν και με φοβίζουν για να το κάνω, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.
Κάπου έχω διαβάσει πως το θέατρο συμπληρώνει τη ζωή. Θα έλεγα πως δεν την συμπληρώνει ακριβώς, αλλά είναι μια γκροτέσκα εκδοχή της. Τόσο στην κωμική όσο και στην δραματική του διάσταση. Αντικατοπτρίζει την ζωή με τη διαφορά, ότι στην ζωή δεν έρχεται πάντοτε η κάθαρση, ενώ στο θέατρο είναι κάτι που το επιδιώκουμε και τις πλείστες των περιπτώσεων οδηγούμαστε σε αυτή.
Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που εκτός από το να βλέπω και να μιλάω για το θέατρο (καλά αυτό μπορώ να το κάνω ώρες ολόκληρες), μου αρέσει και να διαβάζω θεατρικά κείμενα. Η μαμά μου λέει συνήθως: "Παιδί μου το θέατρο δεν διαβάζετε". Εδώ είναι που διαφωνώ μαζί της. Στο δικό μου κεφάλι εκτός από το ότι το κείμενο περνάει σαν λέξεις περνάει και σαν παίξιμο. Αναπαριστώ θεατρικά αυτά που τα μάτια μου διαβάζουν. Αν δείτε τέτοιο βιβλίο μου, είναι γεμάτο με μολυβένιες σημειώσεις τόσο με τον τρόπο που μπορεί να παιχτεί μια σκηνή, αλλά και διάφορες μικροαλλάγες στο κείμενο για να ρέει καλύτερα ο λόγος. Είμαι ολότελα τρελή έτσι: Πιθανότατα! Να τα διαβάζετε και τα κείμενα αυτά, μην τα σνομπάρετε. Ακόμα κι αν δεν έχετε δει ή δεν πρόκειται να δείτε κάποια θεατρική μεταφορά τους. Κάτι θα σας διδάξουν για τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς των ηρώων ανάλογα με την εποχή, την περίοδο, αλλά και την χώρα από την οποία προέρχονται.
Και να το βλέπετε από κοντά το θέατρο όσο μπορείτε. Η τηλεόραση το καταστρέφει. Εκτός βέβαια, από τις περιπτώσεις που είναι ειδικά γυρισμένο για αυτήν. θα σας μάθει πολλά το θέατρο και μέσα από αυτο θα μπορέσετε να γίνεται και καλύτεροι κριτές των πραγμάτων που βλέπετε και στην τηλεόραση και στο cinema. Θα έρθετε, έστω και για λίγο σε επαφή με ανθρώπους που αγαπάτε ή που θαυμάζετε (προσωπικά έχω ανθρώπους που θαυμάζω για τη δουλειά και το ταλέντο τους, αλλά δεν θα σας αποκαλύψω ποιους).
Για να μην μακρηγορώ άλλο και σας πρήζω με τη λόξα μου για το θέατρο, θέλω να σας προτρέψω να του δώσετε μια ευκαιρία. Εκεί για μένα φαίνεται η δουλεία του κάθε ηθοποιού και σκηνοθέτη πολύ καλύτερα απ' ότι σε κάτι μαγνητοσκοπημένο (μαγική η τέχνη του μοντάζ). Ή τουλάχιστον, αυτό λέει η δικιά μου εμπειρία. Να κλείνετε τα μάτια σας και να αφήνεστε στη μαγεία του θεάτρου να σας παρασύρει. Κάπου εκεί θα βρείτε κι εμένα, χωμένη μέσα σε όνειρα θεατρικά που περιμένουν να δουν αν θα βγουν ποτέ στο φως. Θα επιστρέψω στο θέμα κάποια στιγμή, για να μιλήσουμε για πιο συγκεκριμένα πράγματα. Να είστε σίγουροι (ναι μπορεί να είναι και απειλή αυτό)! Αν με δείτε χωμένη στα όνειρα (που αν τα δω με τη λογική μου, χλωμά τα κόβω) μην διστάσετε να μου πείτε ένα γεια και να μπούμε πιο βαθιά στα όνειρα μας. Μέχρι τότε σας φιλώ στα μούτρα!!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου