Γείτονας = Λαχείο

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΤΗΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΚΟΙΝΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ ΤΟΣΟ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ. ΜΗΝ «ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕΤΕ», ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ ΕΝ ΜΕΣΩ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΛΙΓΑΚΙ. ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΘΕΜΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.

            Αυτό γράφει η εξώπορτα του σπιτιού μου και θα το γράφει για πολύ καιρό. Γιατί πολύ απλά αν το κατεβάσουν θα το ξαναβάλω. Αν αναρωτιέστε γιατί θα σας πω ευθύς αμέσως. Γιατί πολύ απλά είμαι η Νεφ και δεν με σκιάζει φοβέρα καμιά!

            Θυμάστε που σας είχα μιλήσει για την αξία του καλού του γείτονα; Ε ναι λοιπόν, η γειτόνισσα λαχείο που μου ‘χει τύχει πάνω από το κεφάλι μου ξαναχτυπά και μάλιστα αλύπητα. Καλά δεν είναι το βήμα καγκουρό αυτό το χούμε ξεπεράσει. Τώρα έχουμε πάει βήματα παραπέρα. Μιας και βρισκόμαστε ανάμεσα στις ιστορικές ημερομηνίες της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς (12 Οκτώβρη για όσους δεν το γνωρίζουν) και στην εθνοσωτήριο 28^η Οκτωβρίου, ξέρετε τώρα που είπαμε το όχι στους τούρκους κι έριξε την πόρτα το τανκ, καλά καλά πλάκα κάνω. Μιας που διανύουμε αυτό το διάστημα το γεμάτο ιστορικά γεγονότα, να σας πω ότι οι Γερμανοί και το βάδισμα της χήνας ξανάρθαν. Ναι μάλιστα, ξανάρθαν. Αυτή τη φορά πάνω από το κεφάλι μου. Ο γείτονας λαχείο που λέγαμε! Που δηλαδή, αν είχα τα κεντρικά αρχηγεία τον Ες-Ες πάνω απ΄το κεφάλι μου θα ΄χα λιγότερη φασαρία.

            Να περάσω και στο άλλο το ωραίο; Ας περάσω, σάμπως τι έχω να χάσω; Τον ύπνο μου τον έχω ήδη χάσει. Το κεφάλαιο ανακαίνιση τώρα θα κάνω κι ας ξυπνήσω και πάλι και τον άλλο, γιατί μου ‘ρθε το σπίτι ν αλλάξω κι ας μου φέρουν και πάλι τον μπάτσο. Γιατί; Διότι είναι 4 το μεσημέρι και μόνο σοβάς δεν έχει πέσει πάνω στο κεφάλι μου. Γι’ αυτό. Τι καλύτερο από το πηγαίνεις να κοιμηθείς μια ωρίτσα για να στανιάρεις το μεσημέρι του Σαββάτου και να σε ξυπνάει η ωδή για δυο φωνές, μια ηλεκτρική σκούπα και τέσσερις καρέκλες; Θα μου πείτε το να κοιμηθείς θα ΄ταν σαφώς καλύτερο, άλλα  ο ύπνος δεν παίζει στην παρέα μας. Πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα της α εθνικής κατηγορίας. 

            Να μιλήσω και για τα βραδινά; Άστο καλύτερα θα το αναλύσω κάποια άλλη φόρα που μπορεί να ‘μαι πιο ήρεμη. Αν τραβάτε κι εσείς τα ίδια να μου το πείτε μ ένα σχόλιο από κάτω, όχι τίποτα άλλο για να μην νιώθω μοναξιά. Σας ευχαριστώ που με ανεχτήκατε για ‘άλλη μια φορά. Άλλωστε είπαμε, ο καλός ο γείτονας είναι σαν το λαχείο, κι έμενα μου κλήρωσε ο λήγοντας. Μέχρι την επόμενη φορά moι ζεν και σε εσάς φιλιά στα μούτρα!