Το Mega των αναμνήσεών μας

Γεια σας και χαρά σας! Είμαι η Νεφ και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν θάνατο. Δυστυχώς είναι και τα δυσάρεστα μέσα σ' αυτή τη ζωή. Θα μιλήσουμε για το μαύρο στο μεγάλο κανάλι, ναι ναι το Mega, που έπεσε στις 2 και 8 πρώτα λεπτά σήμερα το ξημέρωμα. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, το πρωί ξύπνησα με μια μαχαιρία στην καρδία, σαν ένα κομματάκι της να είχε αποκολληθεί.Τι ήταν αυτό το κομματάκι θα αναρωτίεστε. Ήταν τα παιδικά μου χρόνια. Και κάτι ψηλά από τα εφηβικά μου. Η σκέψη πώς όλο αυτόν τον καιρό που το mega, έπαιζε μόνο σείρες το άνοιγα, απλά για να μουρμουράει κάτι οικέιο την ώρα που έκανα δουλείες. 

Ναι όπως πολύ καλά διαβάσατε και πιο πάνω ήταν άρρικτα συνδεδεμένο με τα παιδικά μου χρόνια. Η μαμά μου λέει πώς βλέπαμε σαν τρελοί το "τελευταίο αντίο" απλά και μίνο επειδή μου άρεσε το τραγούδι άρχης ως παιδάκι. Εγώ θυμάμαι κάτι χειμώνες να είμαι άρρωστη στο σπίτι της γιαγιάς μου και του παππού μου, που δυστυχώς έχουν φύγει από κοντά μας, και να βλέπουν "Σαν στο σπίτι σας", και τότε δεν ήμουν πάνω από 7 ή 8 ετών. Ή καλοκαιρίνες διακοπές που σαν έναρξη είχαν πάντοτε το ρετιρέ, τουλάχιστον για τα πέριπου.... 18 πρώτα χρόνια της ζωή μου. Θα θυμάμαι πάντοτε το disney club με τον Λυκούργο και την Καρολίνα που έπαιζε τι σκ, και την αγαπημένη μου σκηνή από τους "Δύο Ξένους" στο θέατρο του Λυκαβιτού. Όπως επίσης και την εποχή που το "Παρά πέντε" έκανε τρελή επιτυχία που μοιράζαμε με τις φίλες μου τους ρόλους της σειράς και που τόσο κλάμα είχαμε ρίξει και ρίχναμε στο τελευταίο του επισόδειο. Θα θυμάμαι "Το νησί" που έπαιξε το τελεύταιο του επισόδειο την ήμερα που τελείωσα τις πανελλήνιες κι ένιωσα πώς ένας κύκλος ολοκληρώθηκε. Αλλά κι αργότερα, στα πανεπιστημιακά μου χρόνια, θα γυρίζω πίσω στην εκπληκτική "Εθνική Ελλάδος" που καταπιανόταν με τόσα θέματα που ακόμα και σήμερα κάνουν τζιζ.

Δεν θα ξεχάσω, τη μαμά μου και τον μπαμπά μου να προγραμματίζουν το βίντεο για να δούμε, όταν θα τελείωνα τα μαθήματά μου, "Σαββατογεννημένες", "Περί ανέμων και υδάτων", "Μαύρα Μεσάνυχτα" ακόμα και κάποιες φόρες Παπακαλίατη. Τη φουτουριστική έναρξη του "Ντόλτσε βίτα" που σαν παιδάκι μου έκανε εντύπωση με τα χρώματα και τις κυλιόμενες σκάλες. Τη μαμά μου να βλέπει "Μυστικά της εδέμ" καθώς περίμενε να τελειώσω από τα μαθήματά μου και μετά να το συζητάμε με τη γιαγιά. Παρασκεύες βράδια με σουβλάκια και "50-50", "Μάγισσες της Σμύρνης", που ανταγωνιζόμασταν ποιος θα πρωτοδιαβάσει το βιβλίο, "Με θέα στο πέλαγος" κ.α που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγουν. Και κάτι Πέμπτες αργά το βράδυ, νομίζω στο δημοτικό θα πήγαινα, που βλέπαμε φανατικά "Στο φως του φεγγαριού", τότε πρωτοάκουσα τι είναι η παρένθετη μητέρα. Και φυσικά ιδιαίτερες αναμνήσεις κουβαλούν οι σειρές της Μιρέλας Παπαοικονόμου. Θα είναι πάντα μέσα μου κάποια πρώινα που ο μπαμπάς μου έβλεπε "Βιος ανθόσπαρτος" και κολλούσα κι εγώ μαζί του, αλλά και κάποιες σείρες όταν ήμουν μικρή όπως το "Χαι ροκ" και το "Λαβ σορρυ" και τόσες άλλες που θα γράφω καμιά δεκαρία χρόνια. Θα θυμάμαι πάντα τις συζητήσεις και τις διαφωνίες μου με κάποιες φίλες μου για παλιές σειρές του mega, εν έτη 2014 και μετά. Και φυσικά, άφησα για το τέλος τη φοβερή ατάκα " Γιώργο δεν γίνονται πράματα, 10 επισόδεια τον έχω μέσα στο σπίτι και δεν γίνονται πράματα" που μας έμαθε το " The twenty", τα μεσημέρια που πέρασα με την όμαδα της πιπερίας και της ντομάτας στο "Στην κουζίνα ολοταχώς" και τα σαββατοκύριακα της λιγούρας, με "Μπουκία και συγχώριο" και φυσικά το αγαπημένο μου "Γλυκές αλχημείες".

Κάπου εδώ θα σας αφήσω, άφου σας φόρτωσα με τόσες αναμνήσεις μου. Αυτό που επιλέγω να κρατήσω από το πρώην, πλέον, μεγάλο κανάλι είναι οι όμορφες αναμνήσεις που έχω μέσα από σείρες και κάποιες εκπομπές. Δεν θα μιλήσω την παρούσα στιγμή για τα λάθη κ.α. γεγονότα που συντέλεσαν στο αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα. Αυτά άλλη φορά. Αν φτάσατε μέχρι εδώ σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε αυτές τις γραμμές. Πείτε μου τις δικές σας αναμνήσεις μ' ένα σχόλιο από κάτω, αν θέλετε. Πάω να κοιμήσω το παιδάκι που έχει ξυπνήσει μέσα μου. Μέχρι την επόμενη φορά, σας φιλώ στα μούτρα!!