Με δύο ονόματα

Γεια σας και χαρά σας! Είμαι η Νεφ και σήμερα γιορτάζω. Ναι ναι, σήμερα του αγίου Δημητρίου γιορτάζω καθότι είμαι ΔημοΝέφ και όχι απλά νεφ. Είμαι από εκείνα τα παιδάκια που όταν πήγαιναν σχολείο ήταν κατάρα να έχουν δυο ονόματα. Να σκεφτείτε είχα δύο ονόματα πριν αυτό γίνει μόδα. Πρωτοπόρος η Νεφ! Σήμερα θα ασχοληθούμε λιγάκι με τα δύο ονόματα.

Ξέρω, είστε πολλοί εκεί έξω με το ίδιο θέμα. Εμένα πάντα ακούγεται το Νεφ και το Δημο πάει περίπατο. Μόνο στα επίσημα χαρτιά υπάρχει. Για να συφιλιάζομαι κάθε φορά που πρέπει να γράψω το όνομα μου σε κάποια κόλλα για εξετάσεις. Μισό μέτρο κενό για το επίθετο και ένα τέταρτο του μέτρου για το όνομα. Κάτσε κύριε- κύρια μου, εμείς με τα δύο ονόματα κλέφτες θα γίνουμε; Άσε λίγο παραπάνω χώρο, στο κάτω κάτω τι στοιχίζει; Θα μου πείτε και Αφροξυλάνθη να σε λέγανε πάλι πολύ χώρο θέλεις για να το γράψεις.

Βέβαια, εν έτη 2018 υπάρχουν απείρως περισσότεροι άνθρωποι με δυο ονόματα απ’ ότι το 2000 που ξεκίνησα να πηγαίνω σχολείο. Όσοι είστε εκείνης της γενιάς και πίσω, νομίζω θα καταλαβαίνετε τι εννοώ. Χώρια την καζούρα που τρώγαμε, γιατί κάτι τέτοιο ήταν πέραν του φυσιολογικού, είχαμε και το θέμα να μην χωράνε οι καρτέλες και τα δύο ονόματα. Ελπίζω να το έχουν διορθώσει αυτό πια, αν και δεν περιμένω ιδιαίτερη προκοπή. Θα σας εξιστορήσω μονάχα ένα περιστατικό, έτσι για να ευθυμήσουμε λιγάκι. Όταν πήγαινα σχολείο φρόντιζα όταν με φώναζαν, διαβάζοντας τον κατάλογο, Δημο να προσθέτω και το Νεφ, γιατί στο Δημο δεν έχω μάθει να γυρνάω. Κάποτε λοιπόν, μια καθηγήτρια, το καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται δεν θα το πω γιατί δεν ισχύει, όταν είπε και το Νεφ δεν με πίστεψε. Ναι ναι, καλά το διαβάζετε. Μου είπε πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο επειδή δεν το έγραφε ο κατάλογος. Καταπληκτικό; Θεσπέσιο! Ήξερε αυτή πως με έλεγαν και δεν ήξερα εγώ. Τέλος πάντων, τυπικές βλακείες που πάντοτε γίνονται.

Να σας πω την αλήθεια, μεγαλώνοντας αισθάνομαι λιγάκι άσχημα που αυτό το όνομα είναι λιγάκι παραμελημένο και δεν ακούγεται παρά μόνο σε επίσημες περιπτώσεις. Ενώ υπάρχει εκεί σχεδόν όλη μου τη ζωή έχει ακουστεί ελάχιστα. Είναι κρίμα βέβαια, αλλά δεν έχω καμία ιδέα για το πως μπορώ να το διορθώσω. Εσείς έχετε τίποτα να μου προτείνετε; Επίσης ξέρω ότι είμαι κοτζάμ γαϊδούρα και δεν θα έπρεπε να με νοιάζουν τέτοια πράγματα, ίσως είναι και ολίγον τι εγωιστικό, αλλά θα ήθελα να μου εύχονταν περισσότεροι άνθρωποι την ημέρα της γιορτής μου. Άλλωστε δεν είμαι από αυτούς που γιορτάζουν και τα δυο τους ονόματα, όποτε μια γιορτή την έχουμε κι αν δεν την γλεντήσουμε τι θα καταλάβουμε τι θα καζαντίσουμε; Δυστυχώς όμως, στην περίπτωση μου αυτό δεν συμβαίνει. Τι να κάνουμε, τα πράγματα σ΄αυτή τη ζωή δεν μας έρχονται πάντα έτσι όπως τα θέλουμε. Κάπως έτσι κι εδώ, ένα όνομα κερδίζει κι ένα άλλο χάνει.

Κάπου εδώ θα κλείσω κι αυτό το κείμενο, μιας και είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην γκρινιάξω ιδιαίτερα σήμερα, χρονιάρα μέρα. Αν διαβάζετε αυτό το κείμενο, σας ευχαριστώ πολύ που φτάσατε μέχρι εδώ. Αν έχετε δύο ονόματα και αισθάνεστε το ίδιο περιμένω να μου το πείτε μ’ ένα σχόλια από εδώ κάτω. Αν ανήκετε στο πολυπληθές γκρουπ των Δημο εύχομαι ολόψυχα, χρόνια μας πολλά! Μέχρι την επόμενη φορά, σας φιλώ στα μούτρα!